Dag 13 van 15

Psalm 132

De belofte aan David

De pelgrimsreis · 1773

Lezen

Vers 1

Gedenk aan David, aan zijn leed;
Gedenk den duur gezworen eed,
Dien hij, o HEER, U plechtig deed;
Dien eed, waarmee zijn hart en mond
Aan Jacobs God zich dus verbond:

Vers 2

"Zo ik in mijne woning treê,
Of klimm' op mijne legersteê;
Zo ik ter nachtrust ga in vreê,
Zo ik de sluim'ring zelfs geheng',
Totdat ik dezen eed volbreng':"

Vers 3

"Tot ik een rustplaats voor den HEER
Gevonden hebb' te Zijner eer,
Waar Jacobs Machtige verkeer',
En Hij, naar mijn gemaakt bestek,
Zijn vaste woningen betrekk'."

Vers 4

Ziet, 't blij gerucht der ark liep voort,
En werd in Efratha gehoord;
Wij vonden haar in Jaärs oord,
In 't bosrijk veld van Kiriath,
Dat God dusver verkoren had.

Vers 5

Wij zullen in Zijn woning gaan;
Ons buigen, waar Zijn troon zal staan,
En bidden voor Zijn voetbank aan.
Sta op tot Uwe rust, o HEER,
Met d' arke van Uw sterkt' en eer'.

Vers 6

Bekleed, o hoogste Majesteit,
Uw priesters met gerechtigheid;
Uw gunstvolk juich', door U geleid;
Versmaad hem, dien Gij zalven liet,
Om Uwen knecht, om David, niet.

Vers 7

Tot staving van de waarheid, deed
De HEER, die van geen wank'len weet,
Aan David enen duren eed:
"Ik zal", dus sprak Hij, "uwen Zoon
Eens zetten op uw glorietroon."

Vers 8

"Houdt uw geslacht Mijn heilverbond,
En 't vast getuig'nis van Mijn mond,
Dat Ik hun leer ten allen stond;
Dan is hun 't rijksbestuur bereid,
Op uwen troon, in eeuwigheid."

Vers 9

Want Sion is van God begeerd,
't Wordt met Zijn woning hoog vereerd;
"Hier", sprak Hij, die het al beheert,
"Hier zal Ik wonen naar Mijn lust;
Hier is in eeuwigheid Mijn rust."

Vers 10

"'k Zal Sions, 'k zal der armen spijs,
Hier zeeg'nen op de ruimste wijs;
Hier zal Ik, Mijnen naam ten prijs,
De priesters met Mijn heil bekleên,
En 't volk doen juichen weltevreên."

Vers 11

"Daar zal Ik David, door Mijn kracht,
Een hoorn van rijkdom, eer en macht
Doen rijzen uit zijn nageslacht.
'k Heb Mijn gezalfden knecht een licht,
Een held're lampe toegericht."

Vers 12

"Wat vijand tegen hem zich kant',
Mijn hand, Mijn onweerstaanb're hand,
Zal hem bekleên met schaamt' en schand';
Maar eeuwig bloeit de gloriekroon
Op 't hoofd van Davids groten Zoon."

Einblick & Vertiefung

Hintergrund

Psalm 132 heeft een historische en theologische achtergrond die teruggaat naar de periode van koning David, die de ark van het verbond naar Jeruzalem bracht. Deze psalm is een herinnering aan de toezegging van David om een rustplaats voor God te vinden en de belofte van God om David een erfgenaam te geven. De psalm wordt traditioneel toegeschreven aan de levitische zangers tijdens de periode van de terugkeer uit de ballingschap.

Kernbotschaft

De kernboodschap van Psalm 132 is de belofte van God aan David over een eeuwige troon en de verheerlijking van Sion als de rustplaats van God. De psalm drukt ook de hoop en het vertrouwen uit in het feit dat God trouw is aan Zijn beloften en zijn volk zal zegenen. De psalm roept op tot een hernieuwde toewijding aan God en Zijn Woord.

Für heute

Vandaag kan deze psalm ons inspireren om onze prioriteiten te heroverwegen en God centraal in ons leven te stellen. We kunnen leren van Davids toewijding en ons eigen leven aanbieden als een offer aan God. Door ons te verankeren in Gods trouw en beloften, kunnen we ondanks de uitdagingen van het leven sterk en hoopvol blijven.

Vertiefungsfragen

Hoe kan de belofte van God aan David ons vandaag inspireren om onze eigen relatie met God te verdiepen?

Wat betekent het voor jou om Gods rustplaats in je leven te zoeken en te vinden?

Hoe kan de psalm ons helpen om ondanks moeilijke omstandigheden Gods trouw en aanwezigheid te ervaren?

Stelle eine Frage

Die KI nutzt den Psalmtext und die Erläuterung als Kontext.

KI kann Fehler machen. Basierend auf Psalmtext und christlicher Exegese.

Dag 12 Dag 14