Psalm 49
God zal mijn ziel verlossen uit de macht van het graf
Eeuwig leven · 1773
Vers 1
't zij laag van staat, of hoog, met eer bekroond;
't zij rijk of arm, komt, luistert naar dit woord.
Mijn mond brengt niets dan lout're wijsheid voort,
bij mij in 't hart opmerkzaam overdacht.
Ik neig het oor, daar 'k op Gods inspraak wacht,
naar 's HEEREN spreuk, en zal u, op de snaren
der blijde harp, geheimen openbaren.
Vers 2
Waarin het kwaad, het onrecht mij bestrijdt,
Als ik omringd, benauwd ben door 't geweld,
Dat in mijn val zijn hoogst genoegen stelt?
Wat hem betreft, die op zijn schat betrouwt,
En al zijn roem op groten rijkdom bouwt,
Zijn schat behoudt zijn broeder niet in 't leven;
Hij kan daarvoor aan God geen losgeld geven.
Vers 3
Aan God in tijd noch eeuwigheid voldoen;
Hij wenst vergeefs hier altoos 't licht te zien,
En, door zijn schat, het naar bederf t'ontvliên.
Hij ziet elk uur der wijzen levensend;
Der dwazen dood blijft hem niet onbekend;
Hij ziet, dat hun in 't sterven niets kan baten,
Maar dat zij 't al aan and'ren overlaten.
Vers 4
Van kind tot kind gedurig overgaan";
Al heeft hij 't land, waarop zijn trotsheid roemt,
Zijn grootsheid bouwt, naar zijnen naam genoemd;
't Is alles wind, waar zich zijn hart mee streelt;
De mens, hoe mild door 't aards geluk bedeeld,
Hoe hoog in eer, in macht en staat verheven,
Vergaat als 't vee, en derft in 't eind het leven.
Vers 5
En hij zichzelf door dwazen hoogmoed vleit,
Stapt echter 't kroost, dat in der oud'ren woord
Behagen schept, op 't zelfde doolpad voort.
De dood maait ook dier kind'ren leven af;
Zij volgen hen, als schapen, naar het graf;
En in den dag, den groten dag des HEEREN,
Zal over hen d' oprechte triomferen.
Vers 6
Wijl al hun glans met hen in 't graf vergaat;
Maar na den dood is 't leven mij bereid;
God neemt mij op in Zijne heerlijkheid.
Vreest hem dan niet, die grote schatten heeft,
Wiens machtig huis in eer en aanzien leeft;
Want hij zal niets in 't sterven met zich dragen;
Zijn naam, zijn roem, 't ligt al terneer geslagen.
Vers 7
En ieder roemt zijn weeld' en overdaad,
Hij daalt nochtans, gelijk zijn gans geslacht,
Vervreemd van God, in 's afgronds donk'ren nacht.
Gij dan, o mens, hoe waard, hoe groot in eer,
Zo gij den wil versmaadt van uwen HEER,
Dan gaat gij, als de beesten, haast verloren;
Een wis verderf is u ten lot beschoren.
Hintergrund
Psalm 49 is geschreven in een tijd waarin de Israëlieten werden blootgesteld aan de invloeden van hun heidense buren, waardoor hun geloof in de ene waarde God werd uitgedaagd. Theologisch richt deze psalm zich op het thema van de vergankelijkheid van het aardse leven en de onvergankelijke hoop op eeuwig leven door God. Historisch gesproken wordt aangenomen dat deze psalm is geschreven in de periode van het Oude Testament, waarin de Israëlieten worstelden met de vraag naar de waarde van rijkdom en aardse macht
Kernbotschaft
De kernboodschap van Psalm 49 is dat rijkdom en aardse macht niet in staat zijn om het eeuwige leven te garanderen of om de ziel te redden. De psalm onderstreept het belang van het zoeken naar God en het stellen van het geloof in Hem, in plaats van in materialistische en tijdelijke zaken. Door het thema van eeuwig leven te behandelen, nodigt de psalm de lezer uit om de waarde van het aardse leven te heroverwegen en zijn hoop te stellen op de ene ware God
Für heute
Vandaag kan Psalm 49 ons helpen om onze prioriteiten te heroverwegen en ons te concentreren op wat echt belangrijk is in het leven. Het kan ons ook helpen om de waarde van ons geloof te appreciëren en om ons te verheugen in de hoop op eeuwig leven door God. Door de boodschap van deze psalm toe te passen, kunnen we een diepere relatie met God ontwikkelen en ons leven meer in overeenstemming brengen met Zijn wil
Vertiefungsfragen
Hoe kan ik mijn hoop op eeuwig leven door God versterken?
Wat zijn de valkuilen van het stellen van mijn hoop op rijkdom en aardse macht?
Hoe kan ik mijn prioriteiten heroverwegen om me te concentreren op wat echt belangrijk is in het leven?
Die KI nutzt den Psalmtext und die Erläuterung als Kontext.
KI kann Fehler machen. Basierend auf Psalmtext und christlicher Exegese.