.png){kind=icon}
Psalm 88
Gebed in uiterste nood
Gebed · 1773
Vers 1
Tot U hef ik mijn droeve klachten;
Ik roep, bij dagen en bij nachten,
Tot U in mijnen jammerstaat;
Ik nader biddend; wil mij horen,
En neig tot mijn geschrei Uw oren.
Vers 2
Wordt moedeloos, wil mij begeven;
Het einde nadert van mijn leven;
'k Ben krachteloos en afgemat;
Ik ben, door overmaat van kwalen,
Als zij, die reeds ten grave dalen.
Vers 3
Der doden, die, ter neer geslagen,
In 't bloeien van hun blijde dagen
Gestuit in hunnen levensloop,
Met aard' bedekt, van elk vertreden,
Door Uwe hand zijn afgesneden.
Vers 4
ln diept', in duisternis gesloten;
Uw grimmigheid heeft mij verstoten,
Mij neergedrukt, mij troost ontzegd;
Gij doet op mij Uw oordeel komen,
Als onweerstaanb're waterstromen.
Vers 5
Zij zijn vervreemd van mededogen;
Ik ben een gruwel in hun ogen,
Gij wendt hen allen van mij af.
Een bange kerker doet mij zuchten;
Ik kan de banden niet ontvluchten.
Vers 6
Mijn moed verflauwt, mijn leden beven;
Uw dierb're gunst heeft mij begeven;
De vlam Uws toorns doet mij vergaan;
'k Moet dag aan dag met duizend rampen,
Als met het woên der golven, kampen.
Vers 7
Om al mijn angst, om al mijn lijden;
O HEER, wil mij van straf bevrijden;
Ach, toon U tot mijn hulp gereed;
'k Smeek dag aan dag om Uw ontferming;
Leen mij de hand tot mijn bescherming.
Vers 8
Zult g' overleed'nen doen verrijzen,
Om hier Uw groten naam te prijzen?
Zal 't graf Uw wijzen raad bevroên,
Zal daar Uw goedheid zich verspreiden,
Zal 't woest verderf Uw trouw verbreiden?
Vers 9
Waarom verbergt G' uw gunstrijk' ogen?
'k Was van der jeugd af neergebogen,
Bedrukt, en worst'lend met den dood;
Ik moet, vol angst, Uw gramschap dragen,
'k Ben twijfelmoedig en verslagen.
Vers 10
Mijn moed verflauwt, mijn leden beven;
Uw dierb're gunst heeft mij begeven;
De vlam Uws toorns doet mij vergaan;
'k Moet dag aan dag met duizend rampen,
Als met het woên der golven, kampen.
Vers 11
Van mij verwijderd in mijn lijden,
Zodat mijn ziel, hoe z' ook moet strijden,
Bij niemand heul of bijstand vindt;
'k Zoek hen vergeefs, 'k moet eenzaam wenen;
Al mijn bekenden zijn verdwenen.
Hintergrund
Psalm 88 is een van de meest donkere en sombere psalmen in de Bijbel, geschreven door Heman de Ezrahiet. De psalm geeft uitdrukking aan een diepe geestelijke worsteling en een gevoel van verlatenheid door God. De auteur van de psalm voelt zich omringd door leed en dood, en twijfelt aan Gods aanwezigheid en liefde.
Kernbotschaft
De kernboodschap van deze psalm is dat Gods kinderen zelfs in tijden van diepe duisternis en lijden kunnen bidden en God om hulp en verlossing smeeken. De psalm roept Gods volk op om hun vertrouwen in God niet te verliezen, zelfs wanneer ze geen antwoord op hun gebeden lijken te ontvangen. Het is een oproep om Gods soevereiniteit en liefde te vertrouwen, zelfs in de meest donkere tijden.
Für heute
Vandaag kan deze psalm ons helpen om onze eigen geestelijke worstelingen en twijfels onder ogen te zien en naar God te gaan met onze diepste angsten en zorgen. We kunnen leren om ons vertrouwen in God te stellen, zelfs wanneer we geen antwoord op onze gebeden lijken te ontvangen. Door te bidden en Gods Woord te lezen, kunnen we Gods aanwezigheid en liefde ervaren, zelfs in de meest donkere tijden.
Vertiefungsfragen
Hoe geeft Psalm 88 uitdrukking aan een diepe geestelijke worsteling en een gevoel van verlatenheid door God?
Wat is de kernboodschap van Psalm 88 en hoe kan deze psalm ons vandaag helpen in onze eigen geestelijke worstelingen?
Hoe kunnen we ons vertrouwen in God stellen, zelfs wanneer we geen antwoord op onze gebeden lijken te ontvangen?
Die KI nutzt den Psalmtext und die Erläuterung als Kontext.
KI kann Fehler machen. Basierend auf Psalmtext und christlicher Exegese.