.png){kind=icon}
Psalm 90
Onze jaren zijn als gras dat verwelkt
Vergankelijkheid · 1773
Vers 1
Voor ons geweest een toevlucht in gevaren.
Eer berg en rots uit niet geboren waren,
Eer d' aarde rustt' op hare grondpilaren,
Van eeuwigheid, o God Die eeuwig leeft,
Zijt Gij de God, Die eind noch oorsprong heeft.
Vers 2
Kan door een wenk den mens zijn broosheid leren;
Uw wenk alleen, al schijnt ons niets te deren,
Verbrijzelt ons, doet ons tot aarde keren;
Want in Uw oog zijn duizend jaren, HEER,
Een enk'le dag, een nachtwaak, en niets meer.
Vers 3
Is, als een slaap, een ijd'le droom, vervlogen;
Zij zijn als 't gras, dat 's morgens, overtogen
Met frissen dauw, in bloei staat voor elks ogen,
Maar 's avonds, als het afgesneden wordt,
Op 't open veld in weinig tijds verdort.
Vers 4
Uw gramschap doet ons hart van doodsschrik beven,
O God, als Gij, in majesteit verheven,
Het onrecht, dat w' in 't openbaar bedreven,
En 't kwaad, door ons in 't heimelijk verricht,
In 't licht stelt voor Uw glansrijk aangezicht.
Vers 5
Dan wenden, dan verdwijnen onze jaren;
Wij zien hen, als gedachten, henenvaren;
Of, blijft Uw gunst ons in het leven sparen,
Dan klimmen wij ten hoogste tot den top
Van zeventig of tachtig jaren op.
Vers 6
Baart dikwijls smart, geeft dikwijls stof tot klagen;
Daar zorg, verdriet en jammerlijke plagen
Steeds, beurt om beurt, de matte ziel doorknagen.
De levensdraad wordt schielijk afgesneên;
Wij schenen sterk, en ach, wij vliegen heen.
Vers 7
Wie vreest dien recht geduchtste Macht der machten?
Leer ons den tijd des levens kost'lijk achten,
Opdat ons hart de wijsheid moog' betrachten.
Keer weder, HEER, Uw gunst koom' ons te stâ;
Hoe lang ontzegt G' uw knechten Uw genâ?
Vers 8
Laat, met het licht, haar licht voor ons verrijzen;
Zo zal ons hart op liefelijke wijzen,
Uw goedheid, al ons ov'rig leven, prijzen.
Verblijd ons naar de maat van onzen druk,
En naar den tijd van al ons ongeluk.
Vers 9
En laat Uw werk aan Uwe knechten blijken,
Uw heerlijkheid niet van hun kind'ren wijken;
Uw liefd', Uw macht behoed' ons voor bezwijken;
Sterk onze hand, en zegen onze vlijt;
Bekroon ons werk, en nu, en t' allen tijd'.
Trasfondo
Psalm 90 wordt toegeschreven aan Mozes en staat bekend als een psalm over de vergankelijkheid van het leven. Het thema van vergankelijkheid wordt behandeld in relatie tot Gods eeuwigheid en almacht. De psalm reflecteert op de kwetsbaarheid van het menselijk bestaan en de noodzaak omGod te vrezen en zijn gunst te zoeken.
Mensaje central
De kernboodschap van Psalm 90 is dat Gods eeuwigheid en almacht in schril contrast staan met de vergankelijkheid en kwetsbaarheid van het menselijk leven. De psalm roept op tot nederigheid, erkenning van Gods soevereiniteit en het zoeken van zijn gunst. Door Gods gunst en genade kunnen mensen ondanks hun vergankelijkheid een zinvol en rechtvaardig leven leiden.
Para hoy
Vandaag de dag kan Psalm 90 mensen eraan herinneren om hun eigen sterfelijkheid en de tijdelijkheid van alle aardse zaken te erkennen. Het kan hen ook aanmoedigen om hun prioriteiten te heroverwegen en Gods soevereiniteit en genade te zoeken in hun dagelijks leven. Door te reflecteren op de vergankelijkheid van het leven, kunnen mensen een dieper begrip krijgen van de waarde van elke dag en de noodzaak om hun tijd wijs te gebruiken.
Preguntas de profundización
Hoe kan de boodschap van Psalm 90 over de vergankelijkheid van het leven mensen helpen om hun prioriteiten te heroverwegen en Gods soevereiniteit te zoeken?
Welke rol speelt nederigheid in het begrijpen en accepteren van Gods almacht en de vergankelijkheid van het menselijk bestaan?
Hoe kan men Gods gunst en genade zoeken in het dagelijks leven, en welke praktische toepassingen kan dit hebben voor gelovigen vandaag?
La IA tiene el texto del salmo y la reflexión como contexto.
La IA puede cometer errores. Basado en el texto del salmo y la exégesis cristiana.