Psalm 103
Zijn goedheid duurt eeuwig
Gods nabijheid · 1773
Vers 1
Verhef Zijn naam, zo groot, zo heilig t' achten;
Och of nu al, wat in mij is, Hem preez'!
Loof, loof, mijn ziel, den Hoorder der gebeden;
Vergeet nooit één van Zijn weldadigheden;
Vergeet ze niet; 't is God, die z' u bewees.
Vers 2
Hoeveel het zij, genadig wil vergeven;
Uw krankheên kent en liefderijk geneest;
Die van 't verderf uw leven wil verschonen,
Met goedheid en barmhartigheên u kronen;
Die in den nood uw redder is geweest.
Vers 3
En 't goede tot verzading doet ontvangen;
Uw jeugd vernieuwt, gelijk eens arends jeugd.
De HEER doet recht, is heilig in Zijn richten;
Treft iemand druk, Hij wil den druk verlichten,
En hart en mond vervullen met Zijn vreugd.
Vers 4
Aan Isrels zaad, tot hun behoud genegen,
Zijn daân getoond, en trouw'lijk hen geleid.
Barmhartig is de HEER en zeer genadig;
Schoon zwaar getergd, lankmoedig en weldadig;
De HEER is groot van goedertierenheid.
Vers 5
Noch eeuwiglijk Zijn gramschap ons doen lijden.
Hij is het, die ons Zijne vriendschap biedt.
Hij handelt nooit met ons naar onze zonden;
Hoe zwaar, hoe lang wij ook Zijn wetten schonden,
Hij straft ons, maar naar onze zonden niet.
Vers 6
Zo groot is ook voor allen, die Hem vrezen,
De gunst, waarmee Hij hen wil gadeslaan;
Zo ver het west verwijderd is van 't oosten,
Zo ver heeft Hij, om onze ziel te troosten,
Van ons de schuld en zonden weggedaan.
Vers 7
Op teder kroost ooit zijn ontfermend' ogen,
Dan Isrels HEER op ieder, die Hem vreest;
Hij weet, wat van Zijn maaksel zij te wachten,
Hoe zwak van moed, hoe klein wij zijn van krachten,
En dat wij stof, van jongs af, zijn geweest.
Vers 8
Gelijk een bloem, die op het veld verheven,
Wel sierlijk pronkt, maar kracht'loos is en teêr;
Wanneer de wind zich over 't land laat horen,
Dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat verloren;
Men kent en vindt haar standplaats zelfs niet meer.
Vers 9
In eeuwigheid altoos dezelfde wezen;
Zijn trouw rust zelfs op 't late nageslacht,
Dat zijn verbond niet trouweloos wil schenden,
Noch van Zijn wet afkerig d' oren wenden,
Maar die, naar eis van Gods verbond, betracht.
Vers 10
Een troon gevest in Zijne hemelwoning;
Zijn koninkrijk heerst over 't wereldrond.
Looft, looft, den HEER, gij Zijne legermachten,
Gij eng'len, die Hem dient met heldenkrachten,
En vaardig past op 't woord van Zijnen mond.
Vers 11
Wier lust het is, op Zijnen wenk te staren.
Dat hemel, aard', en zee, en berg, en dal,
Hoe ver men ook Zijn schepter ziet regeren,
Nu Zijnen naam en grote deugden eren;
En gij, mijn ziel, loof gij Hem bovenal.
Latar belakang
Psalm 103 is een lofzang waarin de dichter de grote weldaden van God prijst en zijn nabijheid en genade verkondigt. Historisch gezien wordt aangenomen dat deze psalm door koning David is geschreven, mogelijk na een periode van verstoting of ziekte. Theologisch gezien is deze psalm een belangrijke bron voor het begrijpen van de relatieve en absoluut genade van God.
Pesan inti
De kernboodschap van Psalm 103 is dat God een genadige en barmhartige God is die zijn volk liefheeft en wil zegenen. De dichter roept op om God te loven en te prijzen voor zijn weldaden en genade. Het thema van Gods nabijheid komt naar voren in de verzekering dat God bij zijn volk is en hen wil helpen en redden.
Untuk hari ini
Voor vandaag betekent dit dat we ons kunnen verheugen in Gods genade en nabijheid, ook in moeilijke tijden. We kunnen God loven en prijzen voor zijn weldaden en genade, en ons vertrouwen op Hem stellen. Praktisch kan dit betekenen dat we meer tijd besteden aan gebed en meditatie, en dat we ons meer bewust zijn van Gods aanwezigheid in ons leven.
Pertanyaan pendalaman
Hoe kan ik Gods genade en nabijheid ervaren in mijn eigen leven?
Welke strategieën kan ik gebruiken om me meer bewust te zijn van Gods aanwezigheid in mijn dagelijks leven?
Hoe kan ik God loven en prijzen voor zijn weldaden en genade, zelfs in moeilijke tijden?
AI memiliki teks mazmur dan wawasan sebagai konteks.
AI dapat membuat kesalahan. Berdasarkan teks mazmur dan eksegesis Kristen.