Psalm 59
Red mij van mijn vijanden
Vertrouwen in de woestijn · 1773
Vers 1
Verlos mij van de dwingelanden.
Uw heil zij, tegen 't wreed geweld,
Mij tot een hoog vertrek gesteld.
Mijn God, 't behaag' U, mij t' ontzetten;
Daar d' overtreders van Uw wetten,
Die niet dan slinkse gangen gaan,
Bloeddorstig mij naar't leven staan.
Vers 2
Zie, hoe zij mijne ziel belagen;
Zij zijn doldriftig op de been,
En rukken al hun macht bijeen;
Schoon ik geen misdaad heb bedreven,
Die stof tot wraakzucht konde geven.
Waak op, ontmoet mij, en beschouw,
Hoe 'k op Uw macht alleen vertrouw.
Vers 3
Als Isrels God U t' openbaren;
Ontwaak, en straf dit heidendom;
Dat niemand Uwe wraak ontkom'.
Zij trekken, trots op wanbedrijven,
Waardoor zij trouw'loos 't onrecht stijven,
De stad om, aan den avondstond,
En ieder tiert, gelijk een hond.
Vers 4
Ten mond' uit; ja, geslepen zwaarden
Zijn op hun lippen; ieder woord
Is schimp, vervloeking, wraak en moord.
"Wie hoort het?" vragen z' onder 't woeden.
Maar Gij, o Schutsheer aller goeden,
Zult hen belachen, en den spot
Haast drijven met al 't heidens rot.
Vers 5
Maar ik, ik sla op U mijn ogen;
Ik wacht op Uwe hulp, o HEER;
Gij zijt mijn hoog vertrek, mijn eer.
'k Zal God met goedertierenheden
Mij eerlang tegemoet zien treden,
En mij welhaast gewroken zien,
Aan hen, die listig mij bespiên.
Vers 6
Opdat mijn volk, van angst ontheven,
Uw oordeel tevens niet vergeet'.
Uw macht, als Gij ter vierschaar treedt,
Doe elk van hen als balling zwerven,
En, 't kwaad ten spiegel, schand'lijk sterven;
Ja, werp, o God, mijn Schild, hen neer,
Als trotse schenders Uwer eer.
Vers 7
En valse lippen 't hart doorwonden,
Gevangen in hun hovaardij;
Vergeld hun vloek, hun razernij;
De leugens, die zij snood verdichten;
't Betaamt U, hen gestreng te richten.
Verteer z' in grimmigheid; Uw kracht
Verteer', verdelg' dat snood geslacht.
Vers 8
Dat God als Heerser is gezeten,
In Jacobs erf, dáár 't kwade weert,
Ja, tot aan 's aardrijks eind regeert.
Laat, als het licht begint te dalen,
Hen wederkeren, zoeken, dwalen,
Vol ongeduld, van pad tot pad,
Als honden tierend om de stad.
Vers 9
Omzwerven, en op nare wegen
Vernachten in de duisternis,
Schoon geen van hen verzadigd is.
Maar ik zal U mijn sterkte noemen,
Uw goedheid 's morgens vrolijk roemen,
En zingen, met een dankb'ren geest:
"Gij zijt mijn hoog vertrek geweest."
Vers 10
Mijn toevlucht waart, van U gewagen;
Van U, mijn sterkte, zij mijn zang
En snarenspel, mijn leven lang.
Ik heb in nood, aan God verbonden,
In Hem mijn hoog vertrek gevonden;
In God, wiens goedertierenheid
Zich over mij heeft uitgebreid.
Achtergrond
Psalm 59 is geschreven door koning David en staat in het bijbelboek Psalmen. Het thema 'Vertrouwen in de woestijn' komt tot uitdrukking in de strijd tussen goed en kwaad, waarin God de redder is. David roept God aan om hem te beschermen tegen zijn vijanden en degenen die het kwaad verspreiden.
Kernboodschap
De kernboodschap van deze psalm is dat Gods macht en kracht groter zijn dan de strijd en het kwaad. David vertrouwt op God als zijn hoog vertrek en sterkte. Het thema 'Vertrouwen in de woestijn' benadrukt dat God aanwezig is, zelfs in de moeilijkste tijden.
Voor vandaag
Vandaag nog kunnen we Psalm 59 toepassen door ons te richten tot God in onze eigen strijd en moeilijkheden. We kunnen ons vertrouwen stellen op Gods macht en kracht, en weten dat hij ons kan beschermen en helpen. Door ons te focussen op Gods goedertierenheid en zijn aanwezigheid, kunnen we ook in de moeilijkste tijden vrede en rust vinden.
Verdiepingsvragen
Hoe kan ik, net als David, mijn vertrouwen stellen op God in tijden van strijd en moeilijkheden?
Welke rol speelt Gods macht en kracht in mijn eigen leven en strijd?
Hoe kan ik, door de lessen uit Psalm 59, mijn relatie met God verdiepen en mijn vertrouwen in Hem versterken?
De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.
AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.