.png){kind=icon}
Psalm 77
Mijn ziel wil niet getroost worden
Nacht en rust · 1773
Vers 1
Klimt tot God, het Opperwezen;
God, die, in mijn ongeval,
D' oren tot mij neigen zal.
'k Zocht Hem in mijn bange dagen;
'k Bracht de nachten door met klagen;
'k Liet niet af, mijn hand en oog,
Op te heffen naar omhoog.
Vers 2
'k Mocht van geen vertroosting horen,
Als mijn ziel aan God gedacht,
Loosd' ik niet dan klacht op klacht;
Peinsd' ik aan mijn vrucht'loos kermen,
Vrucht'loos roepen om ontfermen,
Dacht ik, hoe God anders helpt,
Mijne ziel werd overstelpt.
Vers 3
Jaren, eeuwen, gunsten, plagen,
En wat immer aan mijn ziel
Van Gods hand te beurte viel.
Vers 4
Op mijn snaren had geprezen;
'k Overleid' in diepe smart,
's Nachts met een mistroostig hart,
En mijn geest doorzocht de reden,
Waarom God die tegenheden
Mij in zulk een mate zond,
En wat mij te duchten stond.
Vers 5
Dacht ik, "dan altoos verstoten?
Niet goedgunstig zijn voortaan?
Nimmer ons meer gadeslaan?
Zouden Zijn beloftenissen
Verder haar vervulling missen,
Vruchtloos worden afgewacht
Van geslachte tot geslacht?"
Vers 6
Nooit meer van ontferming weten?
Heeft Hij Zijn barmhartigheên
Door Zijn gramschap afgesneên?"
'k Zei daarna; "Dit krenkt mij 't leven;
Maar God zal verand'ring geven;
D' Allerhoogste maakt het goed;
Na het zure geeft Hij 't zoet."
Vers 7
Ons de HEER heeft gunst bewezen;
'k Zal de wond'ren gadeslaan,
Die Gij hebt van ouds gedaan;
'k Zal nauwkeurig op Uw werken
En derzelver uitkomst merken;
En, in plaats van bitt're klacht,
Daarvan spreken dag en nacht.
Vers 8
Niemand spreek' Uw hoogheid tegen;
Wie, wie is een God als Gij,
Groot van macht en heerschappij?
Ja, Gij zijt die God, die d' oren,
Wond'ren doet op wond'ren horen;
Gij hebt Uwen roem alom
Groot gemaakt bij 't heidendom.
Vers 9
Hebt Gij Isrel uitgetogen;
Jacobs kind'ren, Jozefs zaad
Vrijgemaakt van Faro's haat.
't Water zag, o God, U komen;
't Water zag U, en de stromen
Steigerden vol schrik omhoog;
D' afgrond werd beroerd en droog.
Vers 10
Hoger zwerk gaf fel geklater;
Uwe pijlen, zo geducht,
Vlogen vlammend door de lucht;
't Zwaar geluid der donderslagen
Deed het al in 't ronde wagen;
En de wereld werd verlicht
Door herhaalden bliksemschicht.
Vers 11
Toen z' U langs Uw pad zag streven,
Zee en grote waters door,
In het nooit ontdekte spoor;
Toen G' Uw volk den weg bereiddet,
Daar Gij 't als een kudde leiddet;
Mozes' en Aärons hand
Bracht hen dus naar 't heilig land.
Achtergrond
Psalm 77 is een psalm van Asaf, die worstelt met de vraag waarom God niet ingrijpt in moeilijke tijden. De psalm is een klassiek voorbeeld van een klacht-psalm, waarin de dichter zijn verdriet en onbegrip uit naar God. De psalm is ook een voorbeeld van hoe de Israëlieten hun geloof en vertrouwen in God uitdrukten, zelfs in tijden van moeilijkheden.
Kernboodschap
De kernboodschap van deze psalm is dat God altijd aanwezig is, zelfs in tijden van nood en twijfel. De psalmist worstelt met de vraag waarom God niet ingrijpt, maar uiteindelijk komt hij tot de conclusie dat God altijd goed is en dat Hij Zijn-kind zal leiden en redden. De psalm roept op tot vertrouwen en geloof in God, zelfs als we niet begrijpen wat Hij doet.
Voor vandaag
Vandaag kunnen we uit deze psalm leren om te vertrouwen op God, zelfs in moeilijke tijden. We kunnen ons realiseren dat God altijd aanwezig is en dat Hij Zijn kinderen wil leiden en redden. We kunnen ons ook herinneren dat God altijd goed is en dat Hij Zijn beloften zal nakomen, zelfs als we niet begrijpen hoe Hij dat zal doen.
Verdiepingsvragen
Hoe kan ik in moeilijke tijden mijn vertrouwen in God behouden?
Wat zijn enkele manieren waarop God Zijn kinderen leidt en redt?
Hoe kan ik mijn geloof en vertrouwen in God uitdrukken, zelfs in tijden van twijfel en onzekerheid?
De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.
AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.