Dag 2 van 5

Psalm 39

Maak mij uw slagen bekend

Ziekte en genezing · 1773

Lezen

Vers 1

Ik zei: "Nu zal ik letten op mijn paân,
Om met mijn tong niet t' overtreên.
Ik zal geen woord uit mijnen mond doen gaan,
Maar breid'len dien in tegenheên;
Terwijl hij, die mij boos'lijk tegenstreeft,
Nog daag'lijks mij voor ogen zweeft."

Vers 2

Ik was verstomd, ik sprak van 't goede niet;
Maar dit verzwaarde mijne smart;
Mijn geest werd heet in't binnenst' door verdriet;
Een vuur ontstak mijn peinzend hart,
Dat, ondanks mijn besluiten, in mijn leed,
Mijn tong op 't laatst dus spreken deed:

Vers 3

"O HEER, ontdek mijn levenseind aan mij;
Mijn dagen zijn bij U geteld;
Ai, leer mij, hoe vergankelijk ik zij;
Een handbreed is mijn tijd gesteld;
Ja, die is niets; want, schoon de mens zich vleit,
De sterkst' is enkel ijdelheid."

Vers 4

Gaat niet de mens, als in een beeld, daarheen,
Gelijk een schaduw, die verdwijnt?
Men woelt vergeefs; men brengt met zorg bijeen,
Al wat op aard' begeerlijk schijnt;
En niemand is verzekerd, wie eens al
Die goed'ren naar zich nemen zal."

Vers 5

Nu dan, o HEER, wat is 't, dat ik verwacht?
Mijn hope staat op U alleen.
Verlos mij, door Uw onweerstaanb're kracht,
Van al mijn ongerechtigheên,
En stel mij niet, getrouwe Toeverlaat,
Den dwazen sterv'ling tot een smaad."

Vers 6

Ik ben verstomd, en zal mijn mond voortaan
Niet opendoen; wijl Gij het deedt.
Neem Uwe plaag van mij, houd op met slaan,
En maak een einde aan mijn leed;
Mijn kracht bezwijkt, omdat mij Uwe hand
Zo fel bestrijdt van allen kant."

Vers 7

Wanneer Uw straf op enen sterv'ling stort,
Omdat hij Uwe wet vergeet,
Verdwijnt zijn glans, zijn kracht vergaat in 't kort,
Gelijk de schoonheid van een kleed,
Waarover zich alom de mot verspreidt:
Gewis, de mens is ijdelheid."

Vers 8

Hoor mijn gebed, mijn bang geroep, o HEER,
Daar 'k schreiend U mijn leed vertoon;
Ik, die bij U als vreemdeling verkeer,
En hier, gelijk mijn vaders, woon,
Ai, wend Uw hand en plagen van mij af;
Verkwik mij, eer ik daal in 't graf."

Inzicht & verdieping

Achtergrond

Psalm 39 wordt toegeschreven aan koning David en dateert mogelijk uit de tijd van zijn ziekte, waarover ook in 2 Samuel 12:15 wordt gesproken. Theologisch gezien staat deze psalm in het teken van de menselijke broosheid en de vergeefsheid van het aardse leven. De psalmist zoekt troost en verlossing bij God.

Kernboodschap

De kernboodschap van Psalm 39 is de vergankelijkheid van het menselijk leven en de noodzaak om God te zoeken in tijden van nood en lijden. De psalmist erkent zijn eigen zwakheid en de ijdelheid van het aardse leven, en richt zich tot God met een smeekbede om verlossing en genezing. De psalm benadrukt het belang van het zoeken naar Gods aanwezigheid en troost in moeilijke tijden.

Voor vandaag

Voor vandaag kan Psalm 39 ons helpen om de waarde van het leven te appreciëren en ons te richten op wat echt belangrijk is. Het kan ons ook stimuleren om God te zoeken in moeilijke tijden en om ons te verlaten op Zijn verlossende en genezende kracht. De psalm kan ook dienen als een oproep om ons leven te evalueren en ons te bezinnen op onze prioriteiten en doelen.

Verdiepingsvragen

Hoe kan je in moeilijke tijden Gods aanwezigheid en troost ervaren, zoals de psalmist in Psalm 39?

Wat zijn enkele manieren waarop je de vergeefsheid van het aardse leven kunt erkennen en God centraal stellen in je leven?

Hoe kan je Psalm 39 toepassen in je eigen leven, wanneer je met ziekte, lijden of andere uitdagingen wordt geconfronteerd?

Stel een vraag

De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.

AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.

Dag 1 Dag 3