Psalm 139
Zelfs de duisternis is bij U licht
Licht en duisternis · 1773
Vers 1
Bedekt voor Uw alwetendheid.
Gij kent mij; Gij doorgrondt mijn daân;
Gij weet mijn zitten en mijn staan;
Wat ik beraad', of wil betrachten,
Gij kent van verre mijn gedachten.
Vers 2
O HEER, zijt altoos nevens mij;
Uw onbepaalde wetenschap
Kent mijnen weg van stap tot stap;
Geen woord is nog mijn tong ontgleden,
Of Gij, Gij weet alreeds mijn reden.
Vers 3
Vooruit wordt mij de vlucht belet;
Ik word bepaald door Uwe hand.
Hoe zou ik met mijn zwak verstand
Naar Uwe wond're kennis streven?
Z' is mij te groot, te hoog verheven.
Vers 4
Waar zou m', o HEER, Uw oog niet zien?
Al voer ik op naar 's hemels trans,
Daar zijt Gij, daar vertoont G' Uw glans;
Al daald' ik zelfs ter helle neder,
Daar vond ik ook Uw aanschijn weder.
Vers 5
De vleugelen des lichts te baat;
Al waar' aan 't uiterste der zee
De plaats van mijne legersteê;
Daar zoud' ook Uwe hand mij leiden,
Uw rechterhand niet van mij scheiden.
Vers 6
Bedekt mij voor Uw majesteit";
Dan is de nacht een helder licht,
Dat mij ontdekt aan Uw gezicht;
Voor U, o HEER, is 't aak'lig duister
Den dag gelijk in glans en luister.
Vers 7
Zelfs voor mijn eersten levensstond.
Ik ben verbazend voortgebracht.
Op 't nagaan van Uw wond're macht,
Sla ik verrukt het oog naar boven:
'k Zal U, mijn Schepper, altoos loven.
Vers 8
Die al 't begrip te boven gaan.
Uw oog heeft mijn gebeent' verzeld,
Toen ik, verborgen saâmgesteld
Als een borduursel, lag verscholen:
Van mij was niets voor U verholen.
Vers 9
Mijn ongevormden klomp beschouwd;
Ja Gij, wiens wijsheid nimmer faalt,
Hadt mijn geboortestond bepaald;
Eer iets van mij begon te leven,
Was alles in Uw boek geschreven.
Vers 10
Zij zijn onmoog'lijk na te gaan.
Hoe menigvuldig zijn z', o HEER!
Zou ik die tellen? 'k Zou veeleer
't Getal der korr'len zands bepalen.
Uw wond'ren zijn niet af te malen.
Vers 11
Ben ik bij U, mijn zielsvermaak.
O God, laat door Uw grote macht
De bozen worden omgebracht;
Doe, doe hen voor Uw arm bezwijken.
Gij, bloedvergieters, gij moet wijken.
Vers 12
Zij honen U door snode taal;
Z' ontzien zich niet U t' allen stond'
Te lasteren met hart en mond;
Daar zij, ten spot van Uw vermogen,
Al Uwer haat'ren trots verhogen.
Vers 13
Wier snode haat Uw goedheid tart?
Zou ik hen, die U weerstand biên,
Niet met verdrietig' ogen zien?
'k Zal hen altijd volkomen haten,
Die trots'lijk Uwen dienst verlaten.
Vers 14
Is 't geen ik denk niet tot Uw eer?
Beproef m', en zie, of mijn gemoed
Iets kwaads, iets onbehoorlijks voed';
En doe mij toch met vaste schreden
Den weg ter zaligheid betreden.
Achtergrond
Psalm 139 is een psalm geschreven door koning David, die zijn diepe dankbaarheid en verering uitdrukt voor Gods alwetendheid en alomtegenwoordigheid. De psalm wordt gekenmerkt door zijn intieme en persoonlijke toon, waarin David Gods kennelijke macht en kennis erkent. Historisch gezien is deze psalm een van de meest geliefde en aangehaalde psalmen in de Hebreeuwse Bijbel.
Kernboodschap
De kernboodschap van Psalm 139 is dat God alwetend en alomtegenwoordig is, en dat Hij elk aspect van ons leven kent en begrijpt. De psalm benadrukt ook de diepe dankbaarheid en verering van de dichter voor Gods macht en kennis. Door middel van zijn woorden uitdrukt David zijn vertrouwen in Gods goedheid en voorzienigheid.
Voor vandaag
Voor vandaag kan Psalm 139 ons helpen om ons bewust te zijn van Gods aanwezigheid in ons leven en om vertrouwen te hebben in Zijn voorzienigheid. Het kan ons ook aanmoedigen om ons leven te leven in overeenstemming met Gods wil en om ons te laten leiden door Zijn woord. Door Psalm 139 te lezen en te mediteren, kunnen we onze relatie met God verdiepen en onze dankbaarheid voor Zijn liefde en zorg uitdrukken.
Verdiepingsvragen
Hoe kan ik mijzelf bewust worden van Gods alomtegenwoordigheid in mijn dagelijks leven?
Hoe kan ik mijn vertrouwen in Gods voorzienigheid en goedheid versterken, zelfs in tijden van onzekerheid en twijfel?
Hoe kan ik mijn leven zo inrichten dat ik steeds meer in overeenstemming leef met Gods wil en woord?
De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.
AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.