Dag 3 van 5

Psalm 39

HEERE, laat mij mijn einde kennen

Nieuw jaar · 1773

Lezen

Vers 1

Ik zei: "Nu zal ik letten op mijn paân,
Om met mijn tong niet t' overtreên.
Ik zal geen woord uit mijnen mond doen gaan,
Maar breid'len dien in tegenheên;
Terwijl hij, die mij boos'lijk tegenstreeft,
Nog daag'lijks mij voor ogen zweeft."

Vers 2

Ik was verstomd, ik sprak van 't goede niet;
Maar dit verzwaarde mijne smart;
Mijn geest werd heet in't binnenst' door verdriet;
Een vuur ontstak mijn peinzend hart,
Dat, ondanks mijn besluiten, in mijn leed,
Mijn tong op 't laatst dus spreken deed:

Vers 3

"O HEER, ontdek mijn levenseind aan mij;
Mijn dagen zijn bij U geteld;
Ai, leer mij, hoe vergankelijk ik zij;
Een handbreed is mijn tijd gesteld;
Ja, die is niets; want, schoon de mens zich vleit,
De sterkst' is enkel ijdelheid."

Vers 4

Gaat niet de mens, als in een beeld, daarheen,
Gelijk een schaduw, die verdwijnt?
Men woelt vergeefs; men brengt met zorg bijeen,
Al wat op aard' begeerlijk schijnt;
En niemand is verzekerd, wie eens al
Die goed'ren naar zich nemen zal."

Vers 5

Nu dan, o HEER, wat is 't, dat ik verwacht?
Mijn hope staat op U alleen.
Verlos mij, door Uw onweerstaanb're kracht,
Van al mijn ongerechtigheên,
En stel mij niet, getrouwe Toeverlaat,
Den dwazen sterv'ling tot een smaad."

Vers 6

Ik ben verstomd, en zal mijn mond voortaan
Niet opendoen; wijl Gij het deedt.
Neem Uwe plaag van mij, houd op met slaan,
En maak een einde aan mijn leed;
Mijn kracht bezwijkt, omdat mij Uwe hand
Zo fel bestrijdt van allen kant."

Vers 7

Wanneer Uw straf op enen sterv'ling stort,
Omdat hij Uwe wet vergeet,
Verdwijnt zijn glans, zijn kracht vergaat in 't kort,
Gelijk de schoonheid van een kleed,
Waarover zich alom de mot verspreidt:
Gewis, de mens is ijdelheid."

Vers 8

Hoor mijn gebed, mijn bang geroep, o HEER,
Daar 'k schreiend U mijn leed vertoon;
Ik, die bij U als vreemdeling verkeer,
En hier, gelijk mijn vaders, woon,
Ai, wend Uw hand en plagen van mij af;
Verkwik mij, eer ik daal in 't graf."

Inzicht & verdieping

Achtergrond

Psalm 39 is geschreven door koning David, die worstelt met de zinloosheid van het leven en de vergankelijkheid van de menselijke bestaan. Deze psalm is een uitdrukking van zijn diepe bezinning over de aard van het leven en de betekenis van de menselijke ervaring. In het Nieuwjaar kan deze psalm ons helpen om stil te staan bij onze eigen sterfelijkheid en de tijdelijke aard van ons bestaan.

Kernboodschap

De kernboodschap van Psalm 39 is dat de mensheid ijdelheid is en dat ons bestaan slechts van korte duur is. De psalmman roept God aan om hem te helpen om zijn leven te begrijpen en om hem te redden van zijn zonden. Het thema van nieuwjaar kan ons helpen om ons te richten op de dingen die echt belangrijk zijn in het leven.

Voor vandaag

In onze moderne tijd kunnen we Psalm 39 toepassen door ons te richten op de dingen die echt belangrijk zijn in het leven, zoals onze relatie met God en onze naasten. We kunnen ook ons bewust zijn van de tijdelijke aard van ons bestaan en ons richten op de dingen die eeuwig zijn. Door dit te doen, kunnen we een zinvolle en betekenisvolle leven leiden.

Verdiepingsvragen

Hoe kunnen we ons eigen sterfelijkheid en de tijdelijke aard van ons bestaan gebruiken om ons te richten op de dingen die echt belangrijk zijn in het leven?

Wat betekent het voor jou om een 'vreemdeling' op aarde te zijn, zoals de psalmman zegt, en hoe kan dit je relatie met God en anderen beïnvloeden?

Hoe kunnen we ons ' hoop' op God alleen stellen, zoals de psalmman zegt, en wat betekent dit voor ons dagelijks leven?

Stel een vraag

De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.

AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.

Dag 2 Dag 4