.png){kind=icon}
Psalm 137
Aan de rivieren van Babel — wij dachten aan Sion
Sion en Jeruzalem · 1773
Vers 1
Van Babylons wijd uitgebreide stromen;
Elk stortte daar zijn bitt're jammerklacht,
Als hij met smart aan 't heilig Sion dacht;
Elk, wars van vreugd en vrolijke gezangen,
Liet daar zijn harp aan somb're wilgen hangen.
Vers 2
't Gevangen volk, in zijne jamm'ren, vergen;
Dat elk zijn hart, schoon overstelpt, bedwong,
En een gezang uit Sions lied'ren zong.
"Hoe zou" (zeid' elk) "ons, die in rampen zwoegen,
In 't vreemd gewest een lied des HEEREN voegen?"
Vers 3
Mijn rechterhand niet van zichzelve wete;
Dat mijne tong aan mijn gehemelt' kleev',
Indien ik u niet steeds mijn achting geev';
Zo ramp of leed mijn hart van Sion scheure,
En ik Gods stad mijn hoogste vreugd niet keure.
Vers 4
Aan Salems dag, toen wij ons land verlieten,
Dien bitt'ren dag, zo vol van grievend leed;
Gedenk aan hen, die zo ontaard en wreed
Nog zeiden, toen z' ons zagen overvallen:
"Ontbloot, ontbloot ten grondslag toe hun wallen."
Vers 5
Gelukkig hij, die u zal loon verschaffen,
Die u vergeldt al wat g' ons hebt misdaan;
Gelukkig hij, die u terneer zal slaan,
Uw kinderkens zal grijpen, o gij trotsen,
En wredelijk verplett'ren aan de rotsen.
Achtergrond
Psalm 137 is een psalm van ballingschap, geschreven door Joden in ballingschap in Babylon na de verwoesting van Jeruzalem in 586 v.Chr. De psalm geeft uitdrukking aan de pijn en het verlies van het volk en hun diepe liefde voor Sion en Jeruzalem. Theologisch gezien weerspiegelt deze psalm het concept van 'anamnese', waarbij het verleden herdacht wordt om het heden te verstaan en de toekomst te vormen.
Kernboodschap
De kernboodschap van Psalm 137 is dat, ondanks de moeilijke omstandigheden, het volk van God niet vergeten mag wat God voor hen heeft gedaan en dat hun identiteit diep verbonden is met Sion en Jeruzalem. De psalm roept op tot herinnering en trouw aan God en zijn heilige stad. Het is een lied van verlangen en hoop, waarin het volk God smeekt om herstel en verlossing.
Voor vandaag
Voor vandaag kan deze psalm een bron van troost zijn voor hen die in ballingschap of vervolging leven. Het roept op tot herinnering aan Gods daden in het verleden en houdt de hoop levend op een betere toekomst. Praktisch gezien kan het ons helpen om ons te concentreren op wat werkelijk belangrijk is en om God te smeken om zijn aanwezigheid in ons leven, zelfs in tijden van moeilijkheden.
Verdiepingsvragen
Hoe kan Psalm 137 ons helpen om ons te concentreren op God en zijn daden in ons leven?
Wat zijn de gevolgen van het vergeten van Gods daden in het verleden en hoe kunnen we dat voorkomen?
Hoe kan de psalm ons een diepere hoop en verlangen naar Gods koninkrijk geven, zelfs in tijden van moeilijkheden?
De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.
AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.