Dag 6 van 7

Psalm 116

Ik was in doodsangst — maar de HEERE hoorde

Lijden naar hoop · 1773

Lezen

Vers 1

God heb ik lief; want die getrouwe HEER
Hoort mijne stem, mijn smekingen, mijn klagen;
Hij neigt Zijn oor, 'k roep tot Hem, al mijn dagen;
Hij schenkt mij hulp, Hij redt mij keer op keer.

Vers 2

Ik lag gekneld in banden van den dood,
Daar d' angst der hel mij allen troost deed missen;
Ik was benauwd, omringd door droefenissen;
Maar riep den HEER dus aan in al mijn nood:

Vers 3

"Och HEER, och, wierd mijn ziel door U gered!"
Toen hoorde God; Hij is mijn liefde waardig;
De HEER is groot, genadig en rechtvaardig,
En onze God ontfermt zich op 't gebed.

Vers 4

D' eenvoudigen wil God steeds gadeslaan;
'k Was uitgeteerd, maar Hij zag op mij neder.
Keer, mijne ziel, tot uwe ruste weder;
Gij zijt verlost; God heeft u welgedaan.

Vers 5

Gij hebt, o HEER, in 't dood'lijkst tijdsgewricht
Mijn ziel gered, mijn tranen willen drogen,
Mijn voet geschraagd; dies zal ik, voor Gods ogen,
Steeds wandelen in 't vrolijk levenslicht.

Vers 6

Ik heb geloofd, dies sprak ik tot Gods eer.
'k Was zeer bedrukt, ik liet in haast mijn lippen,
Door drift vervoerd, deez' harde taal ontglippen:
"Bij mensen is noch trouw, noch waarheid meer!"

Vers 7

Wat zal ik, met Gods gunsten overlaân,
Dien trouwen HEER voor Zijn genâ vergelden?
'k Zal bij den kelk des heils Zijn naam vermelden,
En roepen Hem met blijd' erkent'nis aan.

Vers 8

Nu zal ik voor de weldaân, die 'k genoot,
Aan Hem, naar mijn geloften, eer bewijzen,
Hem onder al Zijn gunstgenoten prijzen.
Hoe kost'lijk is in 's HEEREN oog hun dood!

Vers 9

Och HEER, ik ben, o ja, ik ben Uw knecht,
Uw dienstmaagds zoon; Gij slaaktet mijne banden;
Dies doe ik U gewillig offeranden
Van lof en dank, U plechtig toegezegd.

Vers 10

Ik zal Uw naam met dankerkentenis
Verheffen, U al mijn geloften brengen;
'k Zal liefd' en lof voor U ten offer mengen,
In 't heiligdom, waar 't volk vergaderd is.

Vers 11

Ik zal met vreugd in 't huis des HEEREN gaan,
Om daar met lof Uw groten naam te danken.
Jeruzalem, gij hoort die blijde klanken:
Elk heff' met mij den lof des HEEREN aan!

Inzicht & verdieping

Achtergrond

Psalm 116 is een psalm van David, mogelijk geschreven na een zware ziekte of tijd van lijden. Theologisch gezien vertegenwoordigt deze psalm de overgang van dood naar leven, van lijden naar hoop. De historische achtergrond is mogelijk de Babylonische ballingschap, waarbij de Israëlieten hun geloof en vertrouwen in God moesten behouden ondanks de ontberingen.

Kernboodschap

De kernboodschap van Psalm 116 is dat God onze gebeden hoort en ons redt uit onze nood. Het thema 'Lijden naar hoop' wordt weerspiegeld in de overgang van de dode en de hel naar het licht en de redding door God. De psalm roept op tot dankbaarheid en lof voor Gods redding en genade.

Voor vandaag

Voor vandaag betekent dit dat we, ondanks de moeilijkheden en lijden die we ervaren, ons naar God kunnen wenden in gebed en vertrouwen op Zijn redding. We kunnen onze dankbaarheid en lof uitspreken voor de genade en zegeningen die we ontvangen. Dit kan ons helpen om ons perspectief te veranderen en onze hoop te vestigen op God, zelfs in tijden van lijden.

Verdiepingsvragen

Hoe kun je, net als de psalmist, je vertrouwen in God behouden en je hoop vestigen op Zijn redding, zelfs in tijden van lijden en nood?

Welke praktische stappen kun je nemen om je dankbaarheid en lof voor Gods genade en zegeningen uit te drukken, zoals beschreven in Psalm 116?

Hoe kun je, als gelovige, anderen helpen die lijden en verdriet ervaren, door het delen van de boodschap van hoop en redding vanuit Psalm 116?

Stel een vraag

De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.

AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.

Dag 5 Dag 7