Psalm 90
Zeventig jaren zijn onze levensjaren
Ouderdom · 1773
Vers 1
Voor ons geweest een toevlucht in gevaren.
Eer berg en rots uit niet geboren waren,
Eer d' aarde rustt' op hare grondpilaren,
Van eeuwigheid, o God Die eeuwig leeft,
Zijt Gij de God, Die eind noch oorsprong heeft.
Vers 2
Kan door een wenk den mens zijn broosheid leren;
Uw wenk alleen, al schijnt ons niets te deren,
Verbrijzelt ons, doet ons tot aarde keren;
Want in Uw oog zijn duizend jaren, HEER,
Een enk'le dag, een nachtwaak, en niets meer.
Vers 3
Is, als een slaap, een ijd'le droom, vervlogen;
Zij zijn als 't gras, dat 's morgens, overtogen
Met frissen dauw, in bloei staat voor elks ogen,
Maar 's avonds, als het afgesneden wordt,
Op 't open veld in weinig tijds verdort.
Vers 4
Uw gramschap doet ons hart van doodsschrik beven,
O God, als Gij, in majesteit verheven,
Het onrecht, dat w' in 't openbaar bedreven,
En 't kwaad, door ons in 't heimelijk verricht,
In 't licht stelt voor Uw glansrijk aangezicht.
Vers 5
Dan wenden, dan verdwijnen onze jaren;
Wij zien hen, als gedachten, henenvaren;
Of, blijft Uw gunst ons in het leven sparen,
Dan klimmen wij ten hoogste tot den top
Van zeventig of tachtig jaren op.
Vers 6
Baart dikwijls smart, geeft dikwijls stof tot klagen;
Daar zorg, verdriet en jammerlijke plagen
Steeds, beurt om beurt, de matte ziel doorknagen.
De levensdraad wordt schielijk afgesneên;
Wij schenen sterk, en ach, wij vliegen heen.
Vers 7
Wie vreest dien recht geduchtste Macht der machten?
Leer ons den tijd des levens kost'lijk achten,
Opdat ons hart de wijsheid moog' betrachten.
Keer weder, HEER, Uw gunst koom' ons te stâ;
Hoe lang ontzegt G' uw knechten Uw genâ?
Vers 8
Laat, met het licht, haar licht voor ons verrijzen;
Zo zal ons hart op liefelijke wijzen,
Uw goedheid, al ons ov'rig leven, prijzen.
Verblijd ons naar de maat van onzen druk,
En naar den tijd van al ons ongeluk.
Vers 9
En laat Uw werk aan Uwe knechten blijken,
Uw heerlijkheid niet van hun kind'ren wijken;
Uw liefd', Uw macht behoed' ons voor bezwijken;
Sterk onze hand, en zegen onze vlijt;
Bekroon ons werk, en nu, en t' allen tijd'.
Achtergrond
Psalm 90 is een psalm van Mozes en wordt soms de 'psalm van de eeuwigheid' genoemd. Het thema ouderdom en de vergankelijkheid van het menselijk leven staan centraal. Deze psalm geeft een balans tussen de eeuwigheid van God en de tijdelijkheid van de mens.
Kernboodschap
De kernboodschap van Psalm 90 is dat God eeuwig is, terwijl de mens tijdelijk. Deze psalm roept op tot nederigheid en erkenning van Gods macht en heerlijkheid. Het thema van ouderdom wordt gebruikt om de mens te laten reflecteren op zijn eigen sterfelijkheid en de noodzaak om Gods gunst en genade te zoeken.
Voor vandaag
Vandaag de dag kan deze psalm ons helpen om een gezonde kijk te hebben op ons eigen leven en onze tijdelijkheid. Het herinnert ons eraan om waarde te hechten aan elke dag en om Gods gunst en liefde te zoeken. Door middel van deze psalm kunnen we ons ook bewust worden van onze eigen zwakheden en limitations, en ons richten op een diepere relatie met God.
Verdiepingsvragen
Hoe reflecteer jij op je eigen sterfelijkheid en de tijdelijkheid van het leven?
Op welke manier zoeken jij en je gemeenschap Gods gunst en genade in jullie dagelijks leven?
Hoe kan Psalm 90 ons helpen om een gezonde kijk te hebben op ouderdom en de vergankelijkheid van het menselijk leven?
De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.
AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.