Dag 6 van 7

Psalm 116

Dierbaar in de ogen van de HEERE is de dood

Rouw en troost · 1773

Lezen

Vers 1

God heb ik lief; want die getrouwe HEER
Hoort mijne stem, mijn smekingen, mijn klagen;
Hij neigt Zijn oor, 'k roep tot Hem, al mijn dagen;
Hij schenkt mij hulp, Hij redt mij keer op keer.

Vers 2

Ik lag gekneld in banden van den dood,
Daar d' angst der hel mij allen troost deed missen;
Ik was benauwd, omringd door droefenissen;
Maar riep den HEER dus aan in al mijn nood:

Vers 3

"Och HEER, och, wierd mijn ziel door U gered!"
Toen hoorde God; Hij is mijn liefde waardig;
De HEER is groot, genadig en rechtvaardig,
En onze God ontfermt zich op 't gebed.

Vers 4

D' eenvoudigen wil God steeds gadeslaan;
'k Was uitgeteerd, maar Hij zag op mij neder.
Keer, mijne ziel, tot uwe ruste weder;
Gij zijt verlost; God heeft u welgedaan.

Vers 5

Gij hebt, o HEER, in 't dood'lijkst tijdsgewricht
Mijn ziel gered, mijn tranen willen drogen,
Mijn voet geschraagd; dies zal ik, voor Gods ogen,
Steeds wandelen in 't vrolijk levenslicht.

Vers 6

Ik heb geloofd, dies sprak ik tot Gods eer.
'k Was zeer bedrukt, ik liet in haast mijn lippen,
Door drift vervoerd, deez' harde taal ontglippen:
"Bij mensen is noch trouw, noch waarheid meer!"

Vers 7

Wat zal ik, met Gods gunsten overlaân,
Dien trouwen HEER voor Zijn genâ vergelden?
'k Zal bij den kelk des heils Zijn naam vermelden,
En roepen Hem met blijd' erkent'nis aan.

Vers 8

Nu zal ik voor de weldaân, die 'k genoot,
Aan Hem, naar mijn geloften, eer bewijzen,
Hem onder al Zijn gunstgenoten prijzen.
Hoe kost'lijk is in 's HEEREN oog hun dood!

Vers 9

Och HEER, ik ben, o ja, ik ben Uw knecht,
Uw dienstmaagds zoon; Gij slaaktet mijne banden;
Dies doe ik U gewillig offeranden
Van lof en dank, U plechtig toegezegd.

Vers 10

Ik zal Uw naam met dankerkentenis
Verheffen, U al mijn geloften brengen;
'k Zal liefd' en lof voor U ten offer mengen,
In 't heiligdom, waar 't volk vergaderd is.

Vers 11

Ik zal met vreugd in 't huis des HEEREN gaan,
Om daar met lof Uw groten naam te danken.
Jeruzalem, gij hoort die blijde klanken:
Elk heff' met mij den lof des HEEREN aan!

Inzicht & verdieping

Achtergrond

Psalm 116 is een psalm van David, die waarschijnlijk geschreven is na een periode van grote nood en rouw. Deze psalm is onderdeel van de groep psalmen genaamd de 'Hallel-psalmen', die vaak werden gezongen tijdens religieuze festivals. Theologisch gezien wordt in deze psalm de relatie tussen God en de gelovige onderzocht in tijden van nood en rouw.

Kernboodschap

De kernboodschap van Psalm 116 is de ervaring van rouw en troost, en de wijze waarop God aanwezig is in tijden van grote nood. De psalmist spreekt over zijn eigen ervaringen van rouw en angst, maar ook over de manier waarop God hem redding en troost heeft gebracht. Deze psalm is een oproep om God te loven en te danken voor zijn trouw en genade.

Voor vandaag

Voor vandaag betekent deze psalm dat wij ons in tijden van nood en rouw kunnen wenden tot God, die ons troost en redding kan brengen. Dit kan worden toegepast door stil te staan bij de wijze waarop God ons in het verleden heeft geholpen en door Hem te danken voor zijn trouw en genade. Ook kan deze psalm ons inspireren om anderen te troosten en te helpen in tijden van nood.

Verdiepingsvragen

Hoe ervaar je God aanwezig in tijden van nood en rouw?

Op welke manier kan je anderen helpen en troosten in tijden van nood?

Hoe kan je God danken en loven voor zijn trouw en genade in jouw leven?

Stel een vraag

De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.

AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.

Dag 5 Dag 7