Verlosset ons, 't is meer dan tijt, o Heere,
Want het getal der vromen wordet cleen,
Sy hebben afgenomen soo gants seere
Dat harer nauwelijcx en is tot een.

Vers 2

Een yder spreeckt bedriegelijcke dingen
Met synen naesten, daer hy hem mee crenckt.
Haer lippen niet dan smeekinge voortbringen,
Den mont spreeckt eens, maer t'hert wat anders denckt.

Vers 3

De Heere wil rechtveerdelijck de tonge
Uytroeyen die vol arge-listen steeckt,
De lippen oock desgeen die onbedwongen
In hoochmoet niet dan ydelheyt en spreect.

Vers 4

Met alle die, die derren geven vooren,
Wy werden groot door onsen valschen schijn,
Ons lippen ons alleene toebehooren,
Wie sal daer van, als wy, de meester zijn?

Vers 5

Om der bedructer wille die seer clagen,
Spreeckt onse God, wil ick haer comen by,
En storten neer al die haer leggen lagen.
Van haren strick sal ickse maken vry.

Vers 6

Des Heeren woort is waerdich te geloven,
't Is als het silver vande hoochste keur,
Dat wel beproeft is in een aerden oven,
Ja sevenmael geloutert deur en deur.

Vers 7

Ghy sult, o Heer, bewaren uwe knechten
En nemens' in u seker vry-geleyd'
Van dit geslacht, dat haer dus comt aenvechten,
Sult ghyse redden inder eeuwicheyt.

Vers 8

Want de godloose stedes boven sweven
Met een gelaet onvriendelijck en fel,
Wanneer de snoodste schalcken zijn verheven
En hebben-in het opperste bevel.

Psalmen menu

Psalm 12

Vers 1